Mostrando entradas con la etiqueta Siglo XIV. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Siglo XIV. Mostrar todas las entradas

viernes, enero 26, 2024

Libros: Historia de Merlín

Historia de Merlín

Anónimo del siglo XIV
Edición y traducción de Carlos Alvar
Epílogo de Carlos García Gual
Siruela
Madrid
2020
460 págs. 
En el siglo XIII, posiblemente siguiendo el fragmentario texto versificado del clérigo Robert de Boron, uno o varios autores redactaron la Historia de Merlín. Su versión reunía diversos motivos de la tradición folclórica e historiográfica y desdibujaba el carácter religioso que De Boron había conferido al mítico mago. Esta edición en castellano ofrece una visión íntegra de la historia del célebre Merlín, nigromante de origen demoniaco, capaz de adivinar el pasado y el futuro y de cambiar su propia apariencia. Sabio y fiel consejero del rey Arturo y sus caballeros, Merlín se vio arrastrado a un trágico destino al quedar prisionero de las artes mágicas reveladas por él mismo a su joven y hermosa amada, Viviane.
La presente traducción ha sido realizada a partir de un manuscrito fechado en 1316 que aparece recogido en el monumental trabajo compilatorio de todo el ciclo artúrico que O. H. Sommer publicó en 1908. Con el objetivo de hacer más accesible esta obra al público actual, Carlos Alvar ha prescindido en esta versión de los hechos marginales pero sin dejar ninguna aventura incompleta, haciendo así que la lectura resulte más placentera. El extenso epílogo sobre los orígenes y el desarrollo cultural del personaje literario de Merlín que completa este volumen ha sido cuidadosamente preparado por Carlos García Gual.

lunes, septiembre 07, 2015

domingo, septiembre 06, 2015

viernes, septiembre 04, 2015

sábado, enero 17, 2015

El poema: Cantiga de amigo

Cántiga de amigo


Digades, filha, mha filha velida:

porque tardastes na fontana fría

     -Os amores ey.

-Digades, filha, mha filha louçana:

porque tardaste na fría fontana?

     -Os amores ey.

-Tardey, mha madre, na fontana  fría,

cervos do monte a augua volvían.

    -Os amores ey.

-Tardey, mha madre, na fría fontana:

cervos do monte volvían a augua.

   -Os amores ey.

-Mentir, mha filha, mentir por amigo:

Nunca vi cervo que volvess' o rio.

   -Os amores ey.

-Mentir, mha filha, mentir por amado:

Nunca vi cervo que volvess´o alto.

      -Os amores ey.
Traducción:
Dime, hija, hija mía hermosa,

¿por qué tardaste en la fuente fría?

      Amores tengo.

Dime, hija, hija mía lozana,

¿por qué tardaste en la fría fuente?

    Amores tengo.

Tarde, madre, en la fría fuente:

los ciervos del monte revolvían el agua.


     Amores tengo.

Mientes, hija mía, mientes por el amigo;

nunca vi que un ciervo revolviese el río.

    Amores tengo.

Mientes, hija mía, mientes por el amado:

nunca vi que un ciervo revolviese el río.

     Amores tengo.
Pero Meogo 
(finales siglo XIII-principios siglo XIV)
Fuente: Ricardo Senabre: Las Cantigas de Pero Meogo: Problemas textuales y hermenéuticosAnuario de estudios filológicos, ISSN 0210-8178, Vol. 3, 1980, págs. 229-241